‘Het kan nog alle kanten op’, knipoogde BSM-trainer Lennart Loorbach aan het begin van de tweede
helft. En daar had hij gelijk in. Zeker als hij het over de bal had. Voor rust ging dat ding ook al alle
kanten op, maar hoogst zelden in de bedoelde richting.
De ontmoeting tussen Geel Wit en BSM viel in de eerste vijfenveertig minuten wel heel erg tegen. Terwijl Loorbach, maar ook zijn Geel Wit-collega Radjin de Haan er vooraf nog zulke hoge verwachtingen van hadden. Maar ook na rust werden die verwachtingen niet ingelost, waardoor de topper in de vierde klasse D eindigde zoals die
begon: 0-0.
‘Aan elkaar gewaagd’ , ‘We hebben er zin in’ , zo kenschetsten de coaches eensgezind hun
verwachtingen vooraf. Beide ploegen kregen wel kansjes, maar echt gevaarlijk kon zowel Geel Wit als
BSM, zeker voor rust, niet worden. Barry Beugeling namens de thuisclub en Quinte Lammerse
namens BSM waren nog het dichtst bij een doelpunt, maar ze kregen ‘m er niet in.
In de tweede helft had Geel Wit de zaakjes beter voor elkaar. Steef Heeremans eiste steeds
nadrukkelijker de hoofdrol op. Hij was bij iedere Haarlemse aanval betrokken en maakte het zijn
directe tegenstander knap moeilijk. Maar ook Heeremans kon de ballen maar niet bij de afmakers van
Geel Wit bezorgen.
Precies het euvel waar Radjin de Haan na afloop over klaagde. ‘We breien te veel.
Soms moet je ook gewoon eens schieten’, vond de trainer van de thuisploeg. Eigenlijk de enige keer
dat BSM-doelman Cas Hortensius serieus in de problemen kwam was door een verre uittrap van zijn
collega van Geel Wit, Pim Quaars. Niemand raakte de bal die maar nét naast verdween.
BSM kreeg vlak voor tijd ook nog wat kansen, maar invaller Dillen van der Aar kon de 0-0 niet
voorkomen. Een uitslag waar beide trainers uiteindelijk wel mee konden leven.
De uitslagen en de stand van de zondag vierde klasse D vind je op onze competitiepagina.
Tekst en foto: Marcel Akerboom