Alle ingrediënten voor een heerlijke tweestrijd tussen het 100-jarige Onze Gezellen en het nog veel oudere UVV, 123 jaar, waren volop aanwezig. Gastheer RKDES had alles keurig verzorgd en de teams, het arbitrale trio en toeschouwers netjes ontvangen.
De zon was gaan schijnen, de vele toeschouwers konden rondom het veld een prima plekje vinden, alles dus klaar voor een mooie pot voetbal met veel belang op het spel. Voor OG om de ambities die bij zo’n grote club horen waar te maken en voor UVV om niet te degraderen.
Het arbitrale trio onder leiding van de nog zeer jonge Umut Oren geassisteerd door de assistenten Van Polanen en Emik moesten even wachten met de start van de wedstrijd totdat de rode rookpluimen afgestoken door het OG publiek waren opgetrokken.
Formaties
De beide coaches hadden duidelijk informatie over de tegenstander verzameld en dit bracht OG trainer Remko Hoek ertoe om de vertrouwde 5-3-2 in te wisselen voor 4-3-3 op zich niet onlogisch gezien de zwakte bij UVV op de backposities. Toch had OG veel moeite met de uitvoering of dit nu kwam door de spanning of door het systeem, zal de vraag blijven.
UVV liet zich in de beginfase zeker niet onbetuigd en met name Ivar Westerman had het moeilijk tegen de razendsnelle en behendige Sammy de Jong. Al in de derde minuut brak hij door en zijn voorzet kwam afgemeten bij de tweede paal voor de voeten van Rida Yahaioui, die UVV de snelle voorsprong bezorgde.
OG raakte de spanning maar niet kwijt, waardoor spelers niet hun normale niveau haalden. Voor Jurre Dekker en Milco Poppe was het van achteruit steeds zoeken naar de vrije man, maar bood die zich zelden aan. In de 16de minuut was er dan de pass van Dekker op Joshua Vissers, die liet zien dat de achterhoede van UVV inderdaad niet het sterkste punt was, maar alleen voor doelman Dylan te Niet faalde de anders trefzekere spits.
Handrem
UVV ging meer gegroepeerd staan en probeerde van uit de counter OG pijn te doen. UVV trok in verdedigend opzicht regelmatig aan de handrem en had binnen het halfuur al 4 gele kaarten te pakken. Arbiter Oren had zijn handen er meer dan vol aan. OG mocht het zich aanrekenen dat er vanuit de vrije trappen rondom het strafschop gebied nauwelijks gevaar ontstond.
Dat UVV enorm efficiënt was in de counter werd kort voor rust duidelijk toen een schitterende aanval opgezet door Pepijn van Wetering weer bij De Jong terecht kwam, die uitstekend doorging opkeek en op de zestienmeterlijn Renzo Elling vond. Deze perfecte aanval werd met een droge schuiver achter OG-doelman Youri Veerman tot de 0-2 afgerond.
OG was het kwijt. Er volgde nog een bizarre gele kaart voor Dekker, die voor zijn vrije trap alleen maar de bal goed lag. De vraag in de rust was of Hoek zijn ploeg kon laten ontspannen en hoe lang UVV nog met 11 man op het veld zou staan.
Tien tegen elf
Nu dat laatste duurde tot precies de zesde minuut van de tweede helft toen een UVV speler alsnog met rood kon vertrekken. In plaats van makkelijker leek het echter voor OG alleen maar moeilijker te worden. UVV trok zich trok en hield alle ruimten goed dicht en hield voorin de keihard werkende Van Wetering over, die altijd minimaal 3 spelers bezig hield.
OG werd nerveuzer in plaats van rustiger. Noah Schubert probeerde het een aantal keer, maar werd vaak goed opgevangen door Elling. Beide ploegen gingen volop wisselen en bij OG kwam Vernon Weber nog in de ploeg voor een extra aanvallende impuls. Dekker bleef de opbouw verzorgen, maar werd er soms moedeloos van dat hij, zoals hij na afloop vertelde, geen medespeler kon vinden, die zich aanbood.
UVV liet OG rustig voetballen tot 30 meter van de goal en ving de tegenstander daar op. Het was tekenend voor de wedstrijd dat de Haarlemmers er niet in slaagden om tot een uitgespeelde kans te komen. Al was het gevoel, zeker langs de kant, je hoeft deze wedstrijd niet te verliezen.
Maar dat gebeurde wel. Na 96 minuten voetballen hield arbiter Oren het voor gezien en bleef OG zeer teleurgesteld achter met een 0-2 nederlaag.
Teleurstelling
Aanvoerder Jurre Dekker gaf na afloop aan, dat OG eigenlijk van zichzelf had verloren, doordat de spelers de nervositeit niet onder controle kregen, zonder naar excuses te zoeken. Er was vooral de spijt dat een mooi seizoen niet met een promotie bekroond kon worden, maar ook het besef dat OG geen moment zichzelf was geweest. “Al hadden we 90 minuten door gevoetbald, we hadden nooit een goal gemaakt.”
Tekst: Peter Barzilay