Een aansprekende derby op de gemeentegrens van Velsen en Haarlem in 4B. VVH Velserbroek, behoorlijk gestart, ontving buurman Schoten dat na drie wedstrijden en twee nederlagen al weet dat een klasse hoger acteren om meer vraagt. Twee rivalen overigens met aardig wat dertigers in hun gelederen.
“VVH Velserbroek? Een taaie ploeg, heel onberekenbaar,” vond een Zwanenburg technische man een paar weken terug al. Een analyse die zeker hout sneed want als je ruim een uur met tien man speelt en er toch een remise uit sleept, dan kun je meer dan tevreden zijn.
De concurrenten gaven elkaar weinig toe in een vlakke eerste helft waarin gele kaarten met de regelmaat van een goed lopend Zwitsers uurwerk gretig werden uitgedeeld, zeven in totaal. Het gevolg was dat VVH Velserbroek al na 25 minuten in ondertal kwam te acteren toen Santino Nelissen met een toch wel makkelijk gegeven tweede gele kaart vervroegd kon gaan douchen.
Daarvoor was het duel behoorlijk in evenwicht met veel irritatie, zonder dat het duel echt ontspoorde. Een vroege 1-0 van Levy van Nispen werd door Mitchell Cadogan namens Schoten een paar minuten later gerepareerd. Een vrije trap van Cadogan had zoveel zwabber dat een verbouwereerde Marco van den Bogaard het antwoord schuldig moest blijven; 1-1. In een irritant eerste bedrijf dat ontsierd werd door opzichtige valpartijen met als ultiem doel de tegenstander een gele kaart aan te smeren.
VVH Velserbroek morele winnaar
Wie gedacht had dat Schoten na de rust het numerieke voordeel zou benutten, kwam zwaar bedrogen uit. De gasten hadden weliswaar veel balbezit, hanteerden, vooral zonder enig succes, de lange bal, maar de gastheer verzuimde tot vier keer aan toe een behoorlijke kans om te zetten. Of Schoten-goalie Germain Ebbeling lag in de weg of de lat stond een qua kansen verdiende voorsprong voor het ijverige VVH-tiental in de weg.
“Tevreden over mijn ploeg en zeker wat betreft de tweede helft hadden we moeten winnen. Helaas niet gelukt, maar over het spel ben ik niet ontevreden. Integendeel,” analyseerde Tom Jacob met gevoel voor realisme.
Tekst en foto: Hans Akkerman