IJmuiden-coach Edwin Eefting kwam naar de Waterloolaan met een team dat vooral bestond uit spelers die in de voorbereiding nog weinig gespeeld hadden en dus wedstrijdritme op moesten doen.
Bij Waterloo lijkt er een nieuwe wind te waaien. Er is veel meer enthousiasme in de club gekomen. Het altijd strijdbare bestuur is er toch in geslaagd om mee te liften op het avontuur van Telstar, door het ter beschikking stellen van twee velden en het clubhuis. Hiermee lijkt er een einde te komen aan de lange periode van onzekerheid over het voortbestaan.
Waterloo-trainer Paul Meijnders en assistent Olaf Warmenhoven zijn deze voorbereiding hard met de selectie aan de slag gegaan en dat zorgt voor veel verwachting bij de achterban. De stelling was dan ook duidelijk: “We gaan meedoen om de prijzen dit seizoen.”
Het moet gezegd worden dat de natuurlijk nog niet complete groep, een fitte indruk maakte, iets waar IJmuiden het bijzonder moeilijk mee had. De bezoekers hadden gedurende de eerste helft iets meer balbezit, maar Waterloo schakelde bij balbezit heel snel. Dit leverde in de 18de minuut direct een goal op. Zakariae Saidi werd binnen de 16-meter gevloerd en Raoul van den Berghe benutte de strafschop koel en zakelijk voor de 1-0.
IJmuiden was ondanks de aanwezigheid van Floyd Hille echt zoekende en wist tot weinig echte kansen te komen, typerend was dan ook dat in de slotminuut van de eerste helft Waterloo-doelman Niels van der Sluis voor het eerst moest bukken om een bal op te rapen, die richting de goal ging.
In de tweede helft eigenlijk het zelfde beeld. IJmuiden meer aan de bal en Waterloo snel in de tegenaanval. Toch was het al snel raak voor IJmuiden toen Lisandro Unal een voorzet van Sem van der Heul achter de nieuwe Waterloo-doelman Ali Elkueb kon werken en zo de beide partijen op gelijke hoogte bracht: 1-1.
Waterloo werd steeds gevaarlijker, met name over de linkerkant via het tandem Nick Dekker en Wago Mataishivali. Echter tot aan het strafschopgebied ging dat allemaal prima, maar daarna verzandde de pogingen, door matig afwerken of verkeerde keuzes, waardoor IJmuiden overeind kon blijven.
In de 86ste minuut kwam hier verandering in, toen Mataishivali een vrije trap vanaf de linkerkant voorgaf, die prima werd afgerond door Wouter Hoogland voor de 2-1 eindstand.
Voor Waterloo was het lekker dat er nu eens slordig kon worden opgemerkt in plaats van onmachtig, zoals de laatste paar jaren. Of de club echt mee gaat doen om de prijzen, zal moeten blijken, tenslotte wordt iedereen kampioen in de voorbereiding, maar dat de ploeg zeker punten gaat pakken lijkt een zekerheid.
Tekst: Peter Barzilay
Foto: Martijn Prinsen – Voetbal in Haarlem