De strijd om de koppositie in de eerste klasse is in alle hevigheid losgebarsten. Door een uiterst knappe 3-2 zege op koploper VIOS-W staat Olympia Haarlem nu gedeeld bovenaan. Het werd de ploeg van trainer Barry Tjeertes niet makkelijk gemaakt, want na tien minuten kwam zijn ploeg met een man minder te staan na een dubieus besluit van de scheidsrechter.
De inzet vooraf was bekend, maar ook verrassend. “Dit hadden we aan het begin van het seizoen niet verwacht, maar nu we bovenin meedoen, willen we dit ook niet loslaten,” legde Tjeertes kort voor het duel uit. Zijn woorden bleken geen loze, want Olympia Haarlem kwam prima uit de startblokken en toen Noa de Vries ontsnapte aan de verdedigers van de ploeg uit Warmenhuizen, leek Olympia Haarlem op voorsprong te komen. Doelman Joost Meendering redde uitstekend.
Rood
Nadat ook VIOS-W de eerste kans onbenut had gelaten, leek zich een vermakelijk duel te ontspinnen. Echter gooide de arbiter roet in eten. Aurelien Mambo Kwamungu zette een tackel te laat in en maakte een overtreding, waarna de scheidsrechter plotseling de rode kaart liet zien waar geel op zijn plek was geweest. Het gegrinnik van diverse VIOS-W spelers en het nodige publiek vertelde het verhaal. Dit was een veel te zware straf.
Olympia Haarlem was in een korte periode daarna zoekende en met name aanvallend kwam er te weinig lijn in het spel te zitten. Er werd van Terence Groothusen en De Vries iets anders verwacht en het duurde even voordat dat lukte. Toen dat wel lukte was ook direct raak. Na een schitterende pass van Hamza Rahaoui ontsnapte De Vries weer en schoot hard en hoog de bal in de korte hoek binnen.
Kon de thuisploeg met een man minder de voorsprong tot de rust vasthouden? Nee. Binnen drie minuten scoorde VIOS-W twee keer uit corners en twee keer Luuk Borst de afmaker. De eerste keer met het hoofd, de twee keer kon hij de bal van dichtbij over de doellijn werken.
Gelijkmaker
Wie dacht dat Olympia Haarlem na rust rijp was voor de slacht had het mis. Sterker nog; de ploeg nam weer het initiatief en ging op jacht naar de gelijkmaker. Terry Lartey-Sanniez had een prima actie in huis, maar zijn voorzet belandde in het niets. Ook De Vries kreeg nog een mogelijkheid, maar zag tot zijn ontzetting doelman Meendering weer redding brengen. Met nog twintig minuten op de klok viel alsnog de verdiende gelijkmaker. Mounir Mounji schoot de bal met een heerlijke zwabber hard in de verre hoek.
In het laatste kwartier werden de ruimtes op het veld groter en daar profiteerde de thuisploeg van. VIOS-W werd niet ver van het Haarlemse strafschopgebied opgevangen, waarna het tiental er met rappe uitvallen uitkwam. Bij één van die uitbraken schreeuwden alle Haarlemmers om een strafschop, echter besloot de scheidsrechter dat de overtreding buiten het zestienmetergebied werd gemaakt. Achteraf maar goed ook, want de ingestudeerde vrije trap kwam bij Lartey-Sanniez terecht. Hij stapte terug uit de drukte en schoot de bal hard en laag binnen. De ontlading was groot, maar er moesten nog vijf minuten plus blessuretijd worden gespeeld. VIOS-W blafte daarin wel, maar beet niet. Olympia Haarlem bleef vrij eenvoudig overeind en trok de zege zeer verdiend over de streep.
Logischerwijs was Tjeertes opgetogen na afloop. “Poh, wat een wedstrijd. Ik heb echt genoten van mijn team. We komen natuurlijk na tien minuten al met tien man te staan. Ik vond dat zwaar gestraft. Daarna moesten wij het iets anders gaan doen, maar we hielden de overhand. Helaas kom je kort voor rust heel zuur op 1-1 en daarna op 1-2. Dat was echt een mentale klap.” Hij vond dat zijn ploeg de grip op het middenveld kwijtraakte en wisselde in de rust tactisch, maar bleef aanvallend voetballen. “We bleven daardoor de bovenliggende partij.” Dat zowel de gelijkmaker als de 3-2 uit vrije trap varianten kwamen maakte het extra fraai. “Dit was misschien wel de mooiste wedstrijd die ik bij Olympia heb meegemaakt.”
Tekst en foto: Martijn Prinsen