Frisjes met een zonnetje. Heerlijk weer om de muts, de sjaal en de handschoenen uit de kast te halen. Best veel mensen die dit hadden gedaan en naar sportpark Zeewijk kwamen. Toch verbazingwekkend dat je in hartje zomer honk- en softbal speelt in pakken vanaf je kuiten tot aan je nek met lange mouwen en in de winter mag je voetballen in korte broek en korte mouwen. Zouden dit nog de weinige tradities zijn die we hebben? Ach ook niet zeuren gezonde jongens en meiden van Jan de Witt. Hoewel menig oudere lezer zich nog wel kan herinneren hoe het voelde als die harde leren knikker in de vrieskou op je bovenbeen kwam of er langs schuurde.
Twee weken geleden een primeur met de snelste goal ooit, vandaag in het treffen tegen DSK de snelste rode kaart. Precies 46 seconden was er gespeeld toen een bal raar opstuiterde en op de bovenarm van Mats Wanders terecht kwam. Voor scheidsrechter Kallenbach aanleiding om direct rood te geven, want hij zag er een poging tot het verhinderen van een doelkans in. Een wat aparte interpretatie gezien het feit dat er naast Wanders nog twee SVIJ-ers stonden en de dichtstbijzijnde DSK-er op een meter of tien.
Buitenspel
Het door de staf van SVIJ bedachte strijdplan kon dus de koelkast in en binnen het veld voerde de ploeg wat wijzigingen door, waarna de thuisploeg onder aanvoering van Jurjen Dikker het heft extra gemotiveerd in handen nam. SVIJ was duidelijk getergd door de terechte kritiek op het spel van de laatste weken en voetbalde uitstekend. DSK was geen moment in staat om de meerderheid uit te buiten.
Na acht minuten was het al raak toen Dannick Stoker zijn voorzet verlengd zag worden door een speler van DSK naar de tweede paal en Cas Peetoom binnen kon koppen. Om onbegrijpelijke redenen werd de goal echter afgekeurd wegens buitenspel. SVIJ bleef voetballen en met name een ontketende José Miquel was een plaag voor de verdediging van DSK. Na achttien minuten vond Mitchel Geeven, Jurjen Dikker, die de in topvorm verkerende Fouad Malloul zag en die SVIJ naar de 1-0 schoot.
DSK kon geen potten breken, iedere poging tot een mogelijkheid werd onschadelijk gemaakt door de verdediging van de rood-witten met Stoker, Kristian Visser, Thomas Hoogendoorn en de keihard werkende Geeven. Jammer was dat Miquel na 40 minuten het veld geblesseerd moest verlaten voor hem kwam Malcolm Meijer.
Op slag van rust was het Malloul die een uitstekende voorzet op Peetoom gaf, die fraai binnen kopte en de 2-0 maakte. Voor doelman Remy Heruer was de rust een prettige onderbreking want hij had niets te doen en kon zo een beetje warm worden.
Kevin van Leeuwen
Na rust hetzelfde spelbeeld. Een keihard werkend SVIJ met vooral Dekker en Peetoom op het middenveld, maar slordig in de afwerking. Met name Meijer is na een periode van lange stilstand nog op zoek naar zijn echte vorm. In de 54e minuut bracht Van den Berghe Hassan Al Ikaili en de snelle Kevin van Leeuwen, die direct zijn stempel kon drukken. Hij brak op snelheid door vond Meijer en wel of geen vorm dit soort kansen moet je hem niet geven 3-0.
Op het uur kwam Dylan Lemm voor aanvoerder Jurjen Dikker, die kon terugzien op een prima wedstrijd. Vijf minuten later werd het penibel voor de thuisploeg toen Van Leeuwen na een grove charge, zwaar geblesseerd het veld moest verlaten. Arbiter Kallenbach volstond met een gele kaart, waar rood echt op zijn plaats was geweest.
SVIJ moest met negen man verder, omdat de wisselmomenten al waren opgebruikt. Toch was dit geen probleem, want DSK was ondanks de fanatieke coaching van Ricardo Westermann niet in staat om de meerderheid uit te spelen. De rood-witten waren zelfs genadig voor hen want de beste kansen waren er, met name voor Meijer.
De eindstand werd 3-0 en de inzet en beleving van de SVIJ-ers oogstte na afloop volop lof. DSK-aanvoerder Jan Koekenbier kwam na afloop de kleedkamer van de thuisploeg in om te vertellen dat al zou er nog een uur tegen 7 man gevoetbald zijn, DSK nog niet gescoord zou hebben. SVIJ zette een uitstekende teamprestatie neer, met eindelijk ondanks de minderheid weer eens goed voetbal.
Tekst: Peter Barzilay
Foto: Veronica Valido Ortega