Het leek er lang op dat Haarlem-Kennemerland de punten in eigen huis kon houden tegen FC VVC. Tot in de slotfase de keeper de fout in ging en de Venneper ploeg een doelpunt zo’n beetje cadeau kreeg. Zo eindigde de subtopper in de vierde klasse B in 1-1.
De belangen waren duidelijk vooraf. Als VVC zou winnen dan groeide het gat met Haarlem-Kennemerland tot een voor de Vennepers geruststellende zeven punten. Won de thuisploeg dan beloofde het nog spannend te worden. ,,We gaan voor de winst’’, zei VVC-trainer Brian Yzebaart strijdlustig. Dat moest hij wel doen zonder twee vaste krachten op het middenveld. Eentje ontbrak er om een wel heel bijzondere reden voor vierdeklasse-begrippen: Kay Gerritsen heeft Antilliaans bloed en was geselecteerd voor het nationale elftal van Sint Maarten. Zijn broer Roy was dit keer niet uitgenodigd en hij zat op de bank in het gure Haarlem-Noord.
Bart de Koning
Maar ook bij HK erkenden ze het belang van deze wedstrijd. De oranje-rode brigade was het gevaarlijkst in de beginfase. Jack Noordermeer schoot hard over en Donny van Dongen schoot even later juist weer iets te zacht, waardoor VVC-keeper Neal Wessel kon redden. Aan de andere kant was Benjamin Zondag zeer actief. De linksbuiten schoot eerst nog ongecontroleerd over na een slippertje in de Haarlemse defensie, even later wist hij heel goed wat hij deed met een fraaie poging vanaf links. De bal eindigde op de lat. Toch was het Haarlem-Kennemerland dat het meest efficiënt was. De sterk spelende Bart de Koning kopte na 20 minuten uit een corner onberispelijk raak.
De ploeg van Roeland Bosman nam daarmee het heft in handen in het restant van de eerste helft en deden waar ze goed in zijn. Zijn spelers hebben een goede trap, er lopen een paar rond die verrassend ver kunnen ingooien en de spelers vinden elkaar opvallend makkelijk waardoor het combinatiespel er verzorgd uitziet. VVC stelde daar hard werken tegenover. De gasten moesten het hebben van de snelle buitenspelers om gevaar te stichten. Dat lukte maar mondjesmaat, al scoorde de ploeg wel. Het bleek echter buitenspel.
Tweede bedrijf
In de tweede helft zette VVC een tandje bij. Dat leverde bijna meteen resultaat op toen Naut Vink uit een klutssituatie bij een corner de bal tegen de paal werkte. De gasten hadden een veldoverwicht, maar ook de thuisploeg kreeg kansen. Zo verdiende HK-aanvoerder Jeroen Wubbe een penalty toen hij gehaakt werd binnen de beruchte lijnen. Hij kreeg ‘m niet. En zo kreeg keeper Wessel nog net een handje tegen de bal om een knappe actie van De Koning over te tikken. Aan de andere kant was het weer Benjamin Zondag die de Haarlem-Kennemerland-doelman Melle Geerlings tot een noodzakelijke redding dwong in de korte hoek.
In het laatste intense kwartier bleef VVC het met de moed der wanhoop proberen. Ze zochten de spitsen vooral via de lange bal, maar daar had de thuisploeg weinig moeite mee. Haarlem-Kennemerland beperkte zich vooral tot het wegroeien van de bal. Een enkele keer bereikten ze daar zowaar de spitsen mee. Zo kreeg Benjamin Hoek nog een grote kans. Zijn inzet eindigde op de lat.
Energie
Het werd nog even onvriendelijk bij een opstootje langs de lijn. Maar daar peurde FC VVC het laatste benodigde stukje energie uit. De bal werd weer hoog richting de spitsen geramd. Het leek een makkie voor keeper Geerlings om de bal te pakken, maar door een spaarzaam foutje – de bal glipte tussen zijn handschoenen door – stond tot zijn eigen verbazing Julius Cizmeli ineens met de bal aan de voet voor een leeg doel. De gelijkmaker werd uitbundig gevierd door VVC, dat op basis van hun inzet wel een punt verdienden.
,,We hadden geen grip op het middenveld. Daardoor hadden we het moeilijk. Haarlem-Kennemerland deed er alles aan om ons uit het spel te halen en in hun situatie zou ik hetzelfde hebben gedaan. Ik ben blij dat we met een gelukje nog een punt pakken’’, wist Brian Yzebaart na afloop. Zo gelukkig was zijn collega van HK Roeland Bosman niet: ,,Het voelt als verliezen.’’
Alle uitslagen, de stand en het programma van de zaterdag vierde klasse B vind je op onze competitiepagina.
Tekst en foto: Marcel Akerboom