Een interessant affiche zaterdag. Lijstaanvoerder LFC uit Leiden, het voormalige FC Boshuizen kwam op bezoek in de Velserbroek. Een vereniging met slechts één team en een mecenas in bonis. Een treffen tussen het collectief van VSV tegen de uiterst balvaardige pleintjesvoetballers uit Leiden.
De koploper kwam al 15 maal tot scoren in zes duels, dus het was zaak voor Jethro Abram en zijn team achterin de boel dicht te timmeren. Dat lukte de eerste 30 minuten voorbeeldig. Een geconcentreerd spelend VSV maakte het de koploper lastig, zag Donny Klok een voetje tekort komen bij een grote kans en 10 minuten later stond het plotseling 0-3.
“Bij hun eerste goal kwamen we een afspraak niet na m.b.t. een inworp en dan scoort hun vrijgelaten speler met een fraaie uithaal van afstand onze keeper,” somberde Jethro Abram na afloop. Acht minuten later stond door tweemaal invaller Kevin Abdesin de stand al op 0-3. Weg spanning en duel over een uit.
VSV toont karakter na rust
Na rust rechtte VSV echter de rug tegen een elftal volgeladen met spelers met een divisieachtergrond die het mentaal wellicht onbewust lieten lopen in de duels. VSV toonde karakter, vocht voor elke meter, dwong zes grote kansen af die niet besteed waren aan Donny Klok, Joey Meijer, Jesse Posseth en Max Hummel.
Dat Kevin Abdesin laat nog een vierde treffer er in prikte en zijn hattrick voltooide, was er slechts voor de statistieken. “Natuurlijk hebben ze een balvaardige ploeg, maar ze waren minder in de omschakeling. Wij hebben simpelweg teveel kansen gemist,” oordeelde een zichtbaar ontevreden Joey Meijer.
“Ik ben eigenlijk alleen maar ontevreden vanaf minuut 30 tot minuut 40 toen we drie goals incasseerden bij hun enige kansen. Na rust waren ze fysiek minder maar we konden ze helaas geen pijn doen,” sloot Jethro Abram berustend maar toch ontevreden af.
Tekst en foto: Hans Akkerman