VSV ruim langs SCW

VSV heeft een “mindset” ondergaan. Het olympisch gevoel van meedoen is belangrijker dan winnen, is dit seizoen verdwenen.

SCW moet bovenstaande vanaf minuut 1 hebben gevoeld. De Rijsenhouters werden vanaf de aftrap onder druk gezet en niemand bij VSV was te beroerd om meters te maken. Na tien minuten onderschepte Jesse Kooiman de bal en speelde, na 2 man van SCW het bos in te hebben gestuurd, Rick Wolfs aan. Wolfs schoot de bal in de verre bovenhoek. De 1-0 stond op het scorebord.

Een zeldzame kans voor SCW volgde pas in de twintigste minuut. Mario, de keeper van VSV, redde knap. VSV bleef na dit spaarzame momentje alert en kans na kans werd er gecreëerd. Na een half uur speelde Remco Knol Jesse Kooiman aan, die de voorstopper te snel af was. Hij schoot de bal in de korte hoek. De 2-0 was een feit en was tevens de ruststand.

In de rust bleven Roy de Wit, Retch Brouwer en Rick Wolf in de kleedkamer en zij maakten plaats voor Jeroen Henriët, Beau Duisterhof en Wesley v/d Wal. De wedstrijd bleef hetzelfde spelbeeld houden. VSV bleef de tegenstander flink onder druk zetten en kreeg meteen wat kansen. De keeper van SCW moest vol aan de bak en wist de eerste minuten na rust zijn goal vrij te houden. Vanuit het niets kreeg SCW een penalty.Doordat Wesley Huizinga de spits licht aan tikte. Deze strafschop werd verzilverd. 2-1.

Waar in het verleden de koppies gingen hangen, bleef VSV gewoon verder gaan en dat loonde zich door vlak na de penalty alweer de 3-1 binnen te schieten. Justin Kunst legde een voorzet van Duisterhof terug op Jesse Kooiman die vanaf de rand strafschopgebied hard uithaalde. Een paar minuten later werd de opkomende rechtsback gehaakt in het strafschopgebied en de toegewezen penalty door Donny Klok onberispelijk binnen geschoten. 4-1.

VSV bleef maar doorgaan en een paar minuten later lag de 5-1 alweer in het netje. Een fraaie voorzet van Beau Duisterhof werd a la Bep Bakhuis door Roy Penders binnen gekopt. Dat er ook nog tijd was voor een geintje bleek nadat dezelfde Roy een niet te missen kans om zeep hielp. De hele ploeg lag in een deuk van het lachen.

Ook na het inbrengen van Danny Roos voor de licht geblesseerde Jeroen Henriët bleef VSV de teugels aantrekken. Remco Knol kopte bij de tweede paal een voorzet van Jesse Kooiman binnen, 6-1. Het slotakkoord was voor Wesley v/d Wal. Hij mocht de einduitslag op het bord zetten. 7-1.

Paul Meinders was na de wedstrijd zeer content met het optreden van zijn ploeg. Behalve de twee onnodige gele kaarten had hij een zeer volwassen optreden gezien. Het leek erop dat na vele jaren zijn “vriendenteam” het licht had gezien. Of dit komt omdat er wat spelersvrouwen met een kinderwagen langs de kant staan weet hij niet, maar dat het kwajongens gedrag op zowel de training als in de wedstrijden is verdwenen en er dit seizoen gestart is met wat meer ambities is zeker een feit. Ook Donny Klok beaamde dit. “Waar in het verleden de derde helft belangrijker was dan de eerste en tweede helft is verdwenen”.

Paul Meinders ziet in elke linie spelers die het 4de klasse niveau overstijgen en is er van overtuigt dat dit jaar om het kampioenschap moet worden gestreden. ”Dat laten zij vandaag zien tegen een derdeklasser.”

Tekst: Wilfred de Waal