Vaak zie je dat kampioenswedstrijden worden gespeeld met een houding van dat doen we wel even. Met als gevolg dat het dan juist mis gaat.
Voor Nico van den Berghe en zijn staf was het dan ook lekker dat het juist in een derby tegen Waterloo moest gebeuren. Je weet dan dat je 100 procent scherp moet zijn, want je tegenstander zal zijn huid duur verkopen. Dus eigenlijk wist de hele selectie al dat het allemaal niet vanzelf zou gaan.
SVIJ begon stormachtig aan de wedstrijd. Het gedreven middenveld met Cas Peetoom, Jens Dekker en Alex Barzilay zette de spitsen steeds aan het werk en al na vier minuten kon het vuurwerk boven het drukbezochte Sportpark Zeewijk de lucht in. Mitchel Geeven vond José Miquel die de 1-0 achter Waterloo doelman Niels van der Sluis knalde. De SVIJ verdediging met Mats Wanders Denzel Meijer, Kristian Visser en Dannick Stoker had eigenlijk wel een vrije middag kunnen nemen, want Waterloo kwam er niet aan te pas.
Donny Reijs, Raoul van den Berghe en Dion Adema waren aan de kant van Waterloo meer roepende in de woestijn want er lukt niets bij de Driehuizenaren. Het duurde tot vlak voor rust toen Malcolm Meijer op wederom een assist van Geeven de 2-0 binnenschoof.
Na de rust een oppermachtig SVIJ, wat wel wat gemakzuchtiger werd. Dit leidde zowaar tot de enige kans voor Waterloo maar keeper Remy Heruer kon de aansluitingstreffer voorkomen. Ondertussen kwamen Jurjen Dikker, Thomas Hoogendoorn, Kevin van Leeuwen, Fouad Malloul en Youssef Oas in de ploeg en daarmee weer extra energie. Waarbij het venijn met name in de laatste vijf minuten zat.
Eerst was daar Peetoom, die Malcolm Meijer de 3-0 liet maken. Vond Stoker, Malloul voor de 4-0 en was het slot akkoord voor Oas die op aangeven van Van Leeuwen de 5-0 maakte.
De goed leidende Alwyn Mccampbell maakt een einde aan de wedstrijd waarna het sportpark werkelijk ontplofte en een uitzinnige menigte het kampioenschap kon gaan vieren.
Er werd nu gezegd dat het een afgang zou zijn als SVIJ geen kampioen zou worden. Speler Fouad Malloul reageerde hier heel fijntjes op door te stellen: „Weet je nog begin van de competitie al die voorspellingen. Het zou vooral tussen DIO, Onze Gezellen en Sporting Adrichem gaan. SVIJ was niet meer dan een mogelijke outsider. We hebben met elkaar mooi even wat anders laten zien en natuurlijk was het voor spelers zwaar. We hebben namelijk een hele goede selectie met zeker 18 vrijwel gelijkwaardige spelers en dan is het wel eens moeilijk als je wissel staat.”
„Ik heb de trainer wel eens vervloekt, gewoon omdat ik altijd alles wil spelen, maar ja soms moet je dan maar even slikken en als je dan nu in het feest staat denk je ja ik ben toch in 20 wedstrijden betrokken en belangrijk geweest. Niet altijd in de basis soms voor mij ook niet terecht. Maar als je zo’n goede groep hebt moet je jezelf schikken en is het kampioenschap een fantastische beloning. Ik ben benieuwd naar volgend seizoen in de vierde klasse, want we kunnen alleen maar beter worden.”
Aanvoerder Denzel Meijer was euforisch na afloop. „In al die jaren dat ik nu voetbal ben ik bij Odin ’59, VSV en de Kennemers nog nooit kampioen geworden. Dat het nu lukt is fantastisch vooral ook omdat mij dochtertje dit ook meebeleefd heeft en langs de zijkant mij een kushandje toewierp. Daar werd ik wel wat emotioneel van.
Trainer Nico van den Berghe maakte ook zijn eerste kampioenschap in een lange loopbaan langs verschillende clubs mee. Hij trakteerde zijn staf op grote dikke sigaren, die door de zeer ervaren sigaren rokende perschef, van een gaatje werden voorzien en met dikke rookwolken soldaat werden gemaakt. Zoals een echte trainer stelde hij: „We zijn al bezig met volgend seizoen. We gaan de groep zoveel mogelijk bij elkaar houden en er zal nog aanvulling bij komen. Ook weer vanuit onze eigen jeugd.”
(Tekst gaat verder onder de foto)
„Natuurlijk besef ik dat het soms moeilijk is geweest voor spelers om er naast te staan, maar als je ziet hoe hard we de hele selectie gedurende het seizoen nodig hebben gehad, denk ik toch dat iedereen behoorlijk veel aan spelen is toegekomen en zijn bijdrage heeft geleverd. Ja het is soms hard om je te moeten schikken, maar als je met elkaar iets wil bereiken, dan hoort dat er ook bij. Als je nu met zo’n prijs staat dan zie je dat dit besef ook bij spelers indaalt. Want nu maak je herinneringen die niemand je meer afneemt. Ik ga met veel vertrouwen het volgende seizoen in, want we hebben een groep met heel veel potentie”.
Voorzitter Jan Zwanenburg was, zoals altijd, zeer rustig. „Het is toch prachtig dat we na al die jaren droogte, met als dieptepunt de degradatie en dan tot tweemaal toe sneuvelen in de nacompetitie, nu de titel pakken. Een beloning voor de club. Maar ook vooral voor al die zichtbare en onzichtbare vrijwilligers die in weer en wind bezig zijn voor de club. Ook is het mooi dat ik onderdeel was van de selectie, die zestien jaar geleden met het eerste en tweede kampioen werd en nu afgelost ben.”
Met dank aan Peter Barzilay.
Foto: Dennis Gouda Fotografie
