Beleving sleutelwoord in hectische derby

Twee verenigingen met identieke sportieve ambities. Stapjes zetten en voorzichtig naar boven kijken. Twee (omni) verenigingen met veel leden en veel jeugd maar die beiden nog steeds in de 4e klasse acteren. Zowel D.S.S. als Onze Gezellen hadden zich zondag ongetwijfeld meer voorgesteld van de derby. Nauwelijks publiek, dus geen goed gevuld clubhuis en als het kabinet a.s. dinsdag voet bij stuk houdt, vanaf volgende week geen avondtrainingen meer. De opmaat tot een voetbalamateur lockdown voor de komende weken (!) /maanden (?)

D.S.S. won vorige week pas voor de eerste keer met 1-4 bij Geel Wit en O.G. heeft zich in de subtop genesteld op slechts vier punten van de koploper. De korte analyses van beide trainers na afloop spraken boekdelen. ’’Wij beschouwden het als een derby en D.S.S. als een gewoon potje,’’ aldus Kick de Groot van O.G. Simon Evers zag dat ook. “Wat een beleving bij die gasten, dat was het grote verschil,’’ vond de man die met zijn team met 1-4 onderuit ging in ‘’ The Battle of Haarlem-Noord’’

Inderdaad, beleving was het grote onderscheid tussen beide ploegen. In een tumultueuze eerste helft gebeurde er van alles wat een derby kan brengen. Op het kwartier kwam D.S.S. op voorsprong door Job van den Dries en leek het fysiek oppermachtige O.G. even aangeslagen maar een half uur later was de schade al weer gerepareerd door twee goals van Tim Jansen en een van Randy Willems.

Wat bracht die eerste helft? Veel geduw, onophoudelijk gemekker, onhandige manoeuvres, shirtjes getrek en spijkerharde charges waardoor twee onfortuinlijke O.G.-spelers al vroeg geblesseerd naar de kant moesten. Verbale onderonsjes tussen beide trainers. En een scheidsrechter die stoïcijns zijn wedstrijd floot en zich weinig aantrok van het onophoudelijke gegil en geschreeuw van de kant en de bank en pas later in het duel de nodige kaarten moest uitdelen om binnenbrandjes in de kiem te smoren. Daar zat ook nog een rood exemplaar bij (2x geel voor Bob de Groot) die bij een inworp voor DSS de bal uit de handen van Van den Dries sloeg. Niet erg verstandig to put it mildly maar wel kenmerkend voor de beleving aan de kant van O.G.

Simon Evers heeft het overigens prima naar zijn zin bij D.S.S. ’’We willen hier graag stappen zetten. De voorwaarden om hier te werken zijn prima hoor. Organisatorisch ook. Jammer alleen dat geblesseerde spelers in toerbeurt bij ons moeten vlaggen. Dat vind ik niet prettig. Sportief valt het tegen tot nu toe.’’ Evers sluit af:”. Mijn eerste keeper kan niet spelen, mijn tweede keeper, een jong talent, komt in deze klasse nog iets te kort, dus ik was genoodzaakt een gestopte keeper die bij ons in het 3e acteerde, op te stellen. We zijn nog te vaak een team van ideale schoonzonen en ontberen killers,’’ vindt de man die vrijwel alle commotie op het veld zondagmiddag beheerst aan zich voorbij liet gaan. Oh, ja: O.G. zag Joey Meijer uit een directe vrije trap na rust het duel definitief op slot gooien; 1-4. D.S.S. wilde daarna nog wel maar O.G. wilde meer en kreeg waar het voor kwam.

Hans Akkerman
Foto: Voetbal in Haarlem